Hij is twintig jaar, hij vertolkt zelf geschreven repertoire en zit in de eindronden van drie cabaretfestivals tegelijk. Alkmaarder Luuk Ransijn geldt als groot kleinkunsttalent. De komende dagen speelt hij zijn voorstelling ’Luuk-a-like’ een paar keer per dag bij het TapasTheater in Amsterdam.
Laat het persoonlijk zijn, vindt Luuk Ransijn. Zijn eigen verbazing, boosheid of twijfel is de basis voor wat hij schrijft en zingt. Luister naar zijn lied over een uitgezette asielzoeker en je proeft zijn betrokkenheid. Volg zijn relaas over de opgedrongen heteronorm in de samenleving en hij legt een lastige werkelijkheid bloot. Want is die uitgeprocedeerde vluchteling na alle talkshow-ophef en de stille tocht niet verdraaid gauw vergeten? En hoeveel foute grappen over minderheden kan iemand op de werkvloer verdragen als hij zelf tot zo’n minderheid behoort?
In zijn voorstelling drukt hij zijn publiek met de neus op het ongemak. „Ik wil de rauwe kant laten zien, maar zonder dat het zwaar wordt. Er moeten ook grappen en een flinke lading zelfspot in zitten. Door de lach wordt het pijnlijke toch te behappen”, vertelde hij me in een vraaggesprek. Het verhaal verschijnt woensdag in de kranten.
Foto Boy Hazes