Het zou de ideale samenleving worden. Toekomstige bewoners van de IJsselmeerpolders hoorden daarom perfect te zijn. Alleen de besten waren welkom. Gegadigden moesten dus door de subjectieve zeef van de selectie. In haar boek ’Het nieuwe land’ houdt schrijfster Eva Vriend die zeef tegen het licht van de tijd. ,,Wie afviel, stond er levenslang naast. De schifting was snoei- en snoeihard’’, vertelde ze me deze week in een interview.
In haar boek beschrijft ze de achtergronden van de selectie, waarbij ze de blik vooral richt op de groep die werd afgewezen. Zij kregen geen boerderij, zonder te horen waarom ze ’niet goed genoeg’ waren. De opa van Eva kwam wél door de keuring, zodat ze opgroeide als kind van de polder.
Het verhaal verschijnt volgende week in de weekendbijlage van de kranten. De zondag daarop belicht het tv-programma ’Andere Tijden’ haar boek.
En jawel: Eva is familie. Een achternichtje, om precies te zijn. Bij dit vraaggesprek ontmoette ik haar voor de eerste keer. Voor herhaling vatbaar!
......”...